بازخوانی اقتدار تاریخی ایران در دیوارنگاره جدید شیراز

ایده دیوارنگاره جدید نصب‌شده در شیراز با الهام از سنگ‌نگاره بیستون شکل گرفته است؛ اثری تاریخی متعلق به حدود ۵۲۰ سال پیش از میلاد مسیح که در آن داریوش اول، نه تن از یاغیان و شورشیان را به بند کشیده و اقتدار و حاکمیت خود را به نمایش گذاشته است.

در این دیوارنگاره، سنگ‌نگاره بیستون به‌عنوان نمادی از اقتدار تاریخی ایران بازخوانی شده و این مفهوم به دوران معاصر پیوند خورده است. بر اساس توضیح ارائه‌شده درباره اثر، هدف از این بازخوانی، نمایش تداوم اقتدار ایران و پاسخ هنری به اظهارات روبیو درباره ایران بوده است؛ اظهاراتی که در متن، گزافه‌گویی توصیف شده‌اند.

در بخش سمت راست دیوارنگاره، ترامپ، نتانیاهو و روبیو در امتداد طنابی به تصویر کشیده شده‌اند که به گردن یاغیان و متجاوزان به خاک ایران انداخته شده است. این ترکیب تصویری با ارجاع به سنگ‌نگاره بیستون، بر ایستادگی ایران در برابر متجاوزان و دفاع از حاکمیت ملی تأکید دارد.

در بخش دیگر اثر، آقای ذوالفقاری، آقای بقایی و یک چهره از جامعه عشایری ایران با تفنگ برنو دیده می‌شوند. این سه شخصیت در روایت دیوارنگاره، نماد سه ضلع اقتدار و ایستادگی ایران یعنی میدان، دیپلماسی و مردم هستند.

قرار گرفتن آقای ذوالفقاری به‌عنوان نماینده حوزه نظامی در کنار آقای بقایی، نماینده حوزه دیپلماسی، و چهره عشایری مسلح به برنو، بیانگر این نگاه است که اقتدار ملی بر پایه همراهی و انسجام این سه ضلع شکل می‌گیرد. در این تصویر، دولت از ملت جدا دیده نمی‌شود و مردم در کنار دولت و میدان، بخشی جدایی‌ناپذیر از ایستادگی و دفاع از سرزمین ایران معرفی شده‌اند.

در ادامه این اثر، جمله‌ای درج شده که برگرفته از توییت آقای محسن رضایی است. این جمله با اشاره به تاریخ ایران، بر استمرار اقتدار و هویت تاریخی کشور تأکید می‌کند.

بر اساس توضیح ارائه‌شده، هدف از خلق این دیوارنگاره تنها پاسخ‌گویی به اظهارات مقامات آمریکایی و اسرائیلی نیست. سازندگان اثر تلاش کرده‌اند با تکیه بر یک نماد تاریخی ماندگار، پیوند میان گذشته و امروز ایران را به تصویر بکشند و یادآور شوند که اقتدار سرزمینی، حاکمیت ملی و ایستادگی مردم، ریشه‌هایی عمیق در تاریخ این سرزمین دارند.

به این ترتیب، دیوارنگاره جدید شیراز از عناصر تاریخی و معاصر در کنار یکدیگر استفاده کرده است؛ سنگ‌نگاره بیستون در بخش تاریخی، و چهره‌ها و نمادهای مرتبط با میدان، دیپلماسی و مردم در بخش معاصر اثر قرار گرفته‌اند. روایت کلی دیوارنگاره، بر تداوم هویت تاریخی ایران و نقش انسجام ملی در دفاع از حاکمیت کشور متمرکز است.